Οικογενειακό Δίκαιο

Υποθέσεις καθημερινής πρακτικής για το γραφείο μας αποτελούν η έκδοση διαζυγίων (συναινετικών ή με αντιδικία) & ό,τι σχετίζεται με αυτά  (επιμέλεια τέκνων, διατροφή συζύγουτέκνου, επικοινωνία γονέα με τέκνο κ.α) Ένας γάμος, είτε θρησκευτικός είτε πολιτικός, λύνεται ενώπιον της δικαστικής αρχής με τη διαδικασία έκδοσης διαζυγίου. Το διαζύγιο μπορεί να είναι είτε συναινετικό είναι με αντιδικία. Στην πρώτη περίπτωση, δηλαδή αυτή του συναινετικού διαζυγίου, ο γάμος λύνεται και το διαζύγιο εκδίδεται κοινής συμφωνίας των συζύγων. Ειδικότερα: Οι σύζυγοι μπορούν με έγγραφη συμφωνία να λύσουν το γάμο τους, εφόσον έχει διαρκέσει τουλάχιστον έξι μήνες πριν από την κατάρτιση της. Η συμφωνία αυτή υπογράφεται από τους ίδιους και από τους πληρεξουσίους δικηγόρους τους ή μόνον από τους τελευταίους, εφόσον είναι εφοδιασμένοι με ειδικό πληρεξούσιο, το οποίο πρέπει να έχει δοθεί μέσα στον τελευταίο μήνα πριν από την υπογραφή του συμφωνητικού. Αν υπάρχουν ανήλικα τέκνα, για να λυθεί ο γάμος, πρέπει η ανωτέρω συμφωνία να συνοδεύεται με άλλη έγγραφη συμφωνία των συζύγων που θα ορίζει ρητά ποιος εκ των δύο γονέων θα έχει την επιμέλεια των ανήλικων τέκνων και πώς θα επικοινωνεί ο άλλος γονέας (που δεν θα έχει την επιμέλεια) με αυτά, καθώς και το ποσό της διατροφής των τέκνων. Η συμφωνία αυτή ισχύει προσωρινά, ώσπου να εκδοθεί η σχετική δικαστική απόφαση. Η, κατά τα ανωτέρω, έγγραφη συμφωνία, καθώς και το έγγραφο συμφωνητικό για την επιμέλεια, τη διατροφή και την επικοινωνία των ανήλικων τέκνων, εφόσον έχει συμφωνηθεί μεταξύ των συζύγων, υποβάλλονται μαζί με τα ειδικά πληρεξούσια, στο αρμόδιο μονομελές πρωτοδικείο, το οποίο με απόφασή του, επικυρώνει τις συμφωνίες και κηρύσσει τη λύση του γάμου. Η διαδικασία αυτή εμφανίζει κάποια πλεονεκτήματα τα οποία έχουν να κάνουν με το χαμηλότερο κόστος καθώς και την ευκολότερη και χωρίς εντάσεις λύση ενός γάμου. Από την άλλη, το διαζύγιο με αντιδικία είναι μια διαδικασία λύσης ενός γάμου όταν δεν υπάρχει συναίνεση μεταξύ των συζύγων και δεν μπορεί να επιτευχθεί μια συμφωνία για θέματα διατροφής, επιμέλειας και επικοινωνίας με τα τέκνα. Στην περίπτωση αυτή δεν απαιτείται ελάχιστη διάρκεια γάμου. Περισσότερες και αναλυτικότερες πληροφορίες στα τηλέφωνα: 2310500908 και 6973695740

Συναινετικό Διαζύγιο

Νέα διαδικασία έκδοσης συναινετικού διαζυγίου, το κόστος και  όσα πρέπει να γνωρίζετε

            Το συναινετικό διαζύγιο αποτελεί τον πιο αναίμακτο τρόπο λύσης του γάμου καθώς η διαδικασία είναι απλούστερη, το κόστος διαζυγίου μικρότερο και ο χρόνος έκδοσης του, πιο σύντομος.Με την επιλογή της συναινετικής οδού αποφεύγεται η αντιδικία και μπορούν να ρυθμιστούν όλα τα θέματα που ανακύπτουν μετά τη λύση του γάμου, όπως περιουσιακές διαφορές, η καταβολή της διατροφής τέκνου και η ρύθμιση της επιμέλειας και επικοινωνίας μεταξύ των γονέων.

Η νέα διαδικασία έκδοσης συναινετικού διαζυγίου με συμβολαιογραφική πράξη εντάσσεται στην προσπάθεια της Πολιτείας για αποσυμφόρηση των Δικαστηρίων και επιτάχυνση της διαδικασίας απονομής της δικαιοσύνης. Με  το άρθρο 22 του  ν. 2509/2017 (ΦΕΚ Α 201/22.12.2017) τροποποιήθηκαν οι διατάξεις 1438 και 1441 του Αστικού Κώδικα ,οι οποίες ρύθμιζαν ειδικά το ζήτημα του συναινετικού διαζυγίου. Με τη νέα διαδικασία έκδοσης συναινετικού διαζυγίου η αρμοδιότητα για τη λύση των γάμου μεταφέρθηκε από τα Δικαστήρια στους συμβολαιογράφους. Ειδικότερα, ο γάμος λύνεται πλέον όχι με δικαστική απόφαση, αλλά με συμβολαιογραφική πράξη, αντίγραφο της οποίας κατατίθεται στο ληξιαρχείο, όπου έχει καταχωρισθεί η σύσταση του γάμου. Μέχρι να καταχωρισθεί η συμβολαιογραφική πράξη συναινετικού διαζυγίου στο αρμόδιο ληξιαρχείο, ο γάμος θεωρείται ισχυρός.

Έξι βήματα για τη συναινετική λύση του γάμου με βάση τις τροποποιημένες διατάξεις 1438 και 1441 ΑΚ:

Βήμα 1ο : Έγγραφη συμφωνία συζύγων ενώπιον πληρεξούσιου δικηγόρου για καθέναν από αυτούς. Στην περίπτωση που υπάρχουν ανήλικα τέκνα με την ίδια συμφωνία ορίζονται τα σχετικά με την επιμέλεια ,επικοινωνία και διατροφή . Κατά τη νέα διαδικασία παραμένει υποχρεωτική η εκπροσώπηση των συζύγων από τους δικηγόρους τους.

Βήμα 2ο : Υπογραφή συμφωνίας .Η παραπάνω συμφωνία υπογράφεται από τους συζύγους και τους πληρεξούσιους δικηγόρους ή μόνο από τους τελευταίους(εάν δώσουν ειδικό πληρεξούσιο). Η πληρεξουσιότητα απαιτείται να έχει γίνει μέσα στον τελευταίο μήνα πριν την υπογραφή της συμφωνίας.

Βήμα 3ο : Υποβολή της συμφωνίας για τη λύση του γάμου  και της συμφωνίας για τη επιμέλεια, επικοινωνία και διατροφή των τέκνων στο συμβολαιογράφο. Η παραπάνω έγγραφη συμφωνία υποβάλλεται από τους πληρεξούσιους δικηγόρους με τα ειδικά πληρεξούσια στο συμβολαιογράφο.

Βήμα 4ο : Μετά το πέρας δέκα(10) ημερών από την υποβολή των συμφωνιών στο συμβολαιογράφο, ο τελευταίος καταρτίζει συμβολαιογραφική πράξη λύσης του γάμου. Κατά το νόμο η συμβολαιογραφική πράξη πρέπει να απέχει τουλάχιστον 10 μέρες από την έγγραφη συμφωνία. Η ρύθμιση αυτή επιβάλλεται εκ του πνεύματος του οικογενειακού δικαίου και παρέχει ένα εύλογο διάστημα στους συζύγους προς αποφυγή επιπόλαιων επιλογών. Το παραπάνω διάστημα αποδεικνύεται με βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής των συζύγων από τη Γραμματεία του Ειρηνοδικείου της έδρας του συμβολαιογράφου που θα καταρτίσει τη συμβολαιογραφική πράξη.

Βήμα 5ο :Η συμβολαιογραφική πράξη υπογράφεται από τους συζύγους και τους πληρεξούσιους δικηγόρους (πληρεξουσιότητα τον τελευταίο μήνα πριν την υπογραφή της πράξης)

Βήμα 6ο : Η λύση του γάμου επέρχεται με την κατάθεση αντιγράφου συμβολαιογραφικής πράξης στο Ληξιαρχείο που έχει καταχωρηθεί η σύσταση του γάμου

*Στην περίπτωση που οι σύζυγοι έχουν τελέσει θρησκευτικό γάμο απαιτείται ένα ακόμη βήμα. Με την παρ. 4 του άρθρου 22 του Ν.4509/2017 καθίσταται υποχρεωτική η πνευματική λύση του θρησκευτικού γάμου.  Η τελευταία παραγγέλλεται  από τον αρμόδιο Εισαγγελέα Πρωτοδικών, ύστερα από αίτηση του έχοντος έννομο συμφέρον η οποία συνοδεύεται από αντίγραφο της συμβολαιογραφικής πράξης. Στη συνέχεια η αίτηση με την παραγγελία συνυποβάλλονται στην Ιερά Μητρόπολη στην οποία ανήκει ο ιερός ναός όπου τελέστηκε ο γάμος.

*Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με τα γραφείο μας.

Διατροφή       

    Εφόσον   ο   ένας  από  τους  πρώην  συζύγους  δεν  μπορεί  να εξασφαλίσει τη διατροφή του από τα εισοδήματά του ή από την  περιουσία του,  δικαιούται  να  ζητήσει  διατροφή  από τον άλλον: 1. αν κατά την έκδοση του διαζυγίου  ή  κατά  το  τέλος  των  χρονικών  περιόδων  που προβλέπονται  στις  επόμενες  περιπτώσεις  βρίσκεται  σε  ηλικία  ή σε κατάσταση υγείας που δεν επιτρέπει  να  αναγκαστεί  να  αρχίσει  ή  να συνεχίσει  την άσκηση κατάλληλου επαγγέλματος, ώστε να εξασφαλίζει απ` αυτό τη διατροφή του, 2. αν έχει την επιμέλεια ανήλικου τέκνου και γι` αυτό το λόγο εμποδίζεται στην άσκηση κατάλληλου  επαγγέλματος,  3.  αν δεν   βρίσκει   σταθερή   κατάλληλη   εργασία   ή   χρειάζεται  κάποια επαγγελματική εκπαίδευση,  και  στις  δύο  όμως  περιπτώσεις  για  ένα διάστημα που δεν μπορεί να ξεπεράσει τα τρία χρόνια από την έκδοση του διαζυγίου, 4.  σε κάθε άλλη περίπτωση, όπου η επιδίκαση διατροφή Οι διατάξεις των άρθρων 87, 93, 94 και 98 εφαρμόζονται αναλόγως και για το δικαίωμα διατροφής μετά το διαζύγιο. Η διατροφή προκαταβάλλεται σε χρήμα κάθε μήνα. Η διατροφή μπορεί να καταβληθεί εφάπαξ, αν οι πρώην σύζυγοι συμφωνούν σ` αυτό εγγράφως, ή με απόφαση του δικαστηρίου, αν συντρέχουν ιδιαίτεροι λόγοι. Η διατροφή μπορεί να αποκλειστεί ή να περιοριστεί, αν αυτό  επιβάλλεται από σπουδαίους λόγους, ιδίως αν ο Γάμος είχε μικρή χρονική  διάρκεια ή αν ο δικαιούχος είναι υπαίτιος του διαζυγίου του ή  προκάλεσε εκούσια την απορία του. Το δικαίωμα διατροφής παύει, αν ο δικαιούχος ξαναπαντρευτεί, ή  αν συζεί μόνιμα με κάποιον άλλο σε ελεύθερη ένωση. Το δικαίωμα  διατροφής δεν παύει με το θάνατο του υποχρέου, παύει όμως με το θάνατο  του δικαιούχου, εκτός αν αφορά παρελθόντα χρόνο ή δόσεις απαιτητές  κατά το χρόνο του θανάτου. Ο καθένας από τους πρώην συζύγους είναι υποχρεωμένος να δίνει  στον άλλο ακριβείς πληροφορίες για την περιουσία του και τα εισοδήματά  του, εφόσον είναι χρήσιμες για τον καθορισμό του ύψους της διατροφής.  Με αίτηση ενός από τους πρώην συζύγους, που διαβιβάζεται μέσω του  αρμόδιου εισαγγελέα, ο εργοδότης, η αρμόδια υπηρεσία και ο αρμόδιος  οικονομικός έφορος είναι υποχρεωμένοι να δίνουν κάθε χρήσιμη  πληροφορία για την περιουσιακή κατάσταση του άλλου συζύγου και  προπάντων για τα εισοδήματά του. Οι διατάξεις των άρθρων 87, 93, 94 και 98 εφαρμόζονται  αναλόγως και για το δικαίωμα διατροφής μετά το διαζύγιο. Η διατροφή  προκαταβάλλεται σε χρήμα κάθε μήνα. Η διατροφή μπορεί να καταβληθεί  εφάπαξ, αν οι πρώην σύζυγοι συμφωνούν σ` αυτό εγγράφως, ή με απόφαση  του δικαστηρίου, αν συντρέχουν ιδιαίτεροι λόγοι. Η διατροφή μπορεί να αποκλειστεί ή να περιοριστεί, αν αυτό  επιβάλλεται από σπουδαίους λόγους, ιδίως αν ο Γάμος είχε μικρή χρονική  διάρκεια ή αν ο δικαιούχος είναι υπαίτιος του διαζυγίου του ή  προκάλεσε εκούσια την απορία του. Το δικαίωμα διατροφής παύει, αν ο δικαιούχος ξαναπαντρευτεί, ή  αν συζεί μόνιμα με κάποιον άλλο σε ελεύθερη ένωση. Το δικαίωμα  διατροφής δεν παύει με το θάνατο του υποχρέου, παύει όμως με το θάνατο  του δικαιούχου, εκτός αν αφορά παρελθόντα χρόνο ή δόσεις απαιτητές  κατά το χρόνο του θανάτου.  Ο καθένας από τους πρώην συζύγους είναι υποχρεωμένος να δίνει  στον άλλο ακριβείς πληροφορίες για την περιουσία του και τα εισοδήματά  του, εφόσον είναι χρήσιμες για τον καθορισμό του ύψους της διατροφής.  Με αίτηση ενός από τους πρώην συζύγους, που διαβιβάζεται μέσω του  αρμόδιου εισαγγελέα, ο εργοδότης, η αρμόδια υπηρεσία και ο αρμόδιος  οικονομικός έφορος είναι υποχρεωμένοι να δίνουν κάθε χρήσιμη  πληροφορία για την περιουσιακή κατάσταση του άλλου συζύγου και  προπάντων για τα εισοδήματά του.  Σειρά των δικαιούχων `Οταν αυτοί που έχουν δικαίωμα διατροφής απέναντι σε ορισμένο  πρόσωπο είναι περισσότεροι και ο υπόχρεος δεν επαρκεί να τη δώσει σε  όλους, προτεραιότητα έχουν οι κατιόντες κατά τη σειρά της εξ αδιαθέτου  κληρονομικής διαδοχής. Αν οι περισσότεροι δικαιούχοι είναι ανιόντες,  έχουν προτεραιότητα οι πλησιέστεροι. Ο σύζυγος, ως προς το δικαίωμα  διατροφής, συμπορεύεται με τους ανήλικους κατιόντες και προηγείται από  τους λοιπούς κατιόντες ή άλλους συγγενείς. Το ίδιο ισχύει και για το  διαζευγμένο, εφόσον αυτός έχει δικαίωμα διατροφής. Μέτρο και περιεχόμενο της διατροφής Το μέτρο διατροφής προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του  δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του  (ανάλογη διατροφή). Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για  τη συντήρηση του δικαιούχου και επί πλέον τα έξοδα για την ανατροφή,  καθώς και την επαγγελματική και την εν γένει εκπαίδευσή του. Μεταβολή των όρων Αν, αφότου εκδόθηκε η απόφαση που προσδιορίζει τη διατροφή,  μεταβλήθηκαν οι όροι της διατροφής, το δικαστήριο μπορεί να  μεταρρυθμίσει την απόφασή του ή και να διατάξει την παύση της  διατροφής. Ελαττωμένη διατροφή Οι κατιόντες και οι ανιόντες δικαιούνται μόνο τη στοιχειώδη  διατροφή, που περιλαμβάνει τα απολύτως αναγκαία για τη συντήρηση, αν  υπέπεσαν απέναντι στον υπόχρεο διατροφής σε παράπτωμα που δικαιολογεί  την αποκλήρωσή τους. Χρόνος και τρόπος καταβολής Η διατροφή προκαταβάλλεται σε χρήμα κάθε μήνα. Αν συντρέχουν  ιδιαίτεροι λόγοι, το δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει στον υπόχρεο την  καταβολή με άλλον τρόπο. Οι γονείς που οφείλουν διατροφή σε ανήλικο άγαμο τέκνο τους  έχουν δικαίωμα να ορίσουν τον τρόπο και τα χρονικά διαστήματα που θα  προκαταβάλλεται η διατροφή. Αν το ζήτησε το τέκνο, το δικαστήριο  μπορεί να αποφασίσει διαφορετικά, εφόσον συντρέχουν ιδιαίτεροι λόγοι.  Διατροφή για το παρελθόν δεν οφείλεται παρά μόνο από την υπερημερία. Παραίτηση Παραίτηση από τη διατροφή για το μέλλον δεν ισχύει. Η  προκαταβολή της διατροφής απαλλάσσει τον υπόχρεο μόνο για το διάστημα  που ορίζεται στα άρθρα 96 και 97. Απόσβεση Η αξίωση διατροφής παύει μετά το θάνατο του δικαιούχου ή του  υποχρέου, εκτός αν αφορά παρελθόντα χρόνο ή δόσεις απαιτητές κατά το  χρόνο του θανάτου. Προσωρινή επιδίκαση διατροφής Σε περίπτωση όπου ένα τέκνο έχει γεννηθεί χωρίς γάμο της  μητέρας του και η πατρότητά του είναι πολύ πιθανή, εφόσον η μητέρα του  βρίσκεται σε απορία, το δικαστήριο μπορεί, ακόμη και πριν ασκηθεί η  αγωγή για την αναγνώρισή του, να διατάξει ως ασφαλιστικό μέτρο την  προκαταβολή από τον πατέρα στο τέκνο, κάθε μήνα, εύλογου ποσού έναντι  της οφειλόμενης σ` αυτό διατροφής.

Προσβολή της πατρότητας

Η ιδιότητα του τέκνου, ως προς το οποίο συντρέχει ένα από τα  τεκμήρια των άρθρων 65 και 66, ως τέκνου γεννημένου σε γάμο,  μπορεί να προσβληθεί δικαστικώς, αν αποδειχθεί ότι η μητέρα δεν  συνέλαβε πράγματι από το σύζυγό της ή ότι κατά το κρίσιμο διάστημα της  σύλληψης ήταν φανερά αδύνατο να συλλάβει από αυτόν, ιδίως εξαιτίας  ανικανότητας ή αποδημίας του ή επειδή δεν είχαν σχέσεις. Κρίσιμο διάστημα της σύλληψης θεωρείται το χρονικό διάστημα  που περιλαμβάνεται ανάμεσα στην τριακοστή και την εκατοστή ογδοηκοστή  ημέρα πριν από τον τοκετό.  Την ιδιότητα του τέκνου ως γεννημένου σε γάμο μπορούν να  προσβάλλουν: 1. ο σύζυγος της μητέρας. 2. Ο πατέρας ή η μητέρα του  συζύγου, αν αυτός πέθανε χωρίς να έχει χάσει το δικαίωμα της προσβολής.  3. Το τέκνο. 4. Η μητέρα του τέκνου. 5. Ο άνδρας με τον οποίο η μητέρα,  βρισκόμενη σε διάσταση με το σύζυγό της, είχε μόνιμη σχέση με σαρκική  συνάφεια κατά το Κρίσιμο διάστημα της σύλληψης.  Η προσβολή γίνεται από το δικαιούμενο αυτοπροσώπως ή από ειδικό  πληρεξούσιό του ή,μετά από άδεια του δικαστηρίου, από το νόμιμο  αντιπρόσωπό του.  Η Προσβολή της πατρότητας αποκλείεται: 1. Για το σύζυγο της μητέρας,  όταν περάσει ένα έτος αφότου πληροφορήθηκε τον τοκετό και τα  περιστατικά από τα οποία προκύπτει ότι η σύλληψη του τέκνου δεν έγινε  από αυτόν, και σε κάθε περίπτωση, όταν περάσουν πέντε έτη από τον  τοκετό. 2. Για τον πατέρα ή τη μητέρα του συζύγου, όταν περάσει ένα  έτος αφότου έμαθαν το θάνατο του τελευταίου και τη γέννηση του τέκνου.  3. Για το τέκνο, όταν περάσει ένα έτος από την ενηλικίωσή του. 4. Για  τη μητέρα, όταν περάσει ένα έτος από τον τοκετό ή, εφόσον υπάρχει  σοβαρός λόγος για τη μη προσβολή κατά τη διάρκεια του γάμου, έξι μήνες  αφότου λύθηκε ή ακυρώθηκε ο Γάμος με το σύζυγό της. 5. Για τον άνδρα  που είχε σαρκική συνάφεια με τη μητέρα, δύο χρόνια από τον τοκετό. Η Προσβολή της πατρότητας αποκλείεται επίσης μετά το θάνατο του τέκνου, εκτός αν είχε ήδη ασκηθεί η σχετική αγωγή. Την πατρότητα αποκλείεται να προσβάλουν:   1.ο σύζυγος της μητέρας, αν αυτός αναγνώρισε ότι το τέκνο είναι δικό   του πριν γίνει αμετάκλητη η απόφαση για την προσβολή. 2. Οποιοσδήποτε  από τους δικαιούχους που αναφέρονται στο άρθρο 69, αν ο σύζυγος   συγκατατέθηκε στην υποβολή της συζύγου του σε τεχνητή γονιμοποίηση. Το τέκνο χάνει την ιδιότητα τέκνου που γεννήθηκε σε γάμο,  αναδρομικά από τη γέννησή του, μόλις γίνει αμετάκλητη η απόφαση που  δέχεται την προσβολή αυτής της ιδιότητάς του.  Σε περίπτωση προσβολής από τον άνδρα που είχε σαρκική συνάφεια με  τη μητέρα, η απόφαση της προηγούμενης παραγράφου επιφέρει αυτοδικαίως  δικαστική αναγνώριση του παιδιού από τον άνδρα αυτόν." Επιγενόμενος Γάμος των γονέων Τέκνο που γεννήθηκε χωρίς γάμο των γονέων του έχει απέναντι σ`  αυτούς και τους συγγενείς τους ως προς όλα θέση τέκνου γεννημένου σε  γάμο, εφόσον οι γονείς του παντρευτούν μεταγενέστερα και το τέκνο είχε  αναγνωριστεί ή αναγνωρίζεται μετά την τέλεση του γάμου, εκούσια ή  δικαστικά, ως τέκνο του συζύγου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων  75, 76 και 79 έως 83. Η εκούσια αναγνώριση μπορεί να  προσβληθεί για το λόγο ότι ο σύζυγος της μητέρας δεν είναι ο πατέρας,  σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 77 και 78. Αν το τέκνο δεν ζει κατά την Τέλεση του γάμου των γονέων του,  δεν θίγεται η επέλευση των αποτελεσμάτων του πρώτου εδαφίου του  προηγούμενου άρθρου ως προς τους κατιόντες του. ΕΚΟΥΣΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ Ο πατέρας μπορεί να αναγνωρίσει ως δικό του το τέκνο που γεννήθηκε χωρίς γάμο, εφόσον συναινεί σ` αυτό και η μητέρα. Αν η μητέρα έχει πεθάνει ή δεν έχει δικαιοπρακτική ικανότητα,  η αναγνώριση γίνεται με μόνη τη δήλωση του πατέρα.   Η συμβολαιογραφική Συναίνεση του άνδρα σε τεχνητή γονιμοποίηση, που προβλέπεται στο άρθρο 56 § 1 εδ. β, επέχει θέση εκούσιας αναγνώρισης. Η αντίστοιχη Συναίνεση της γυναίκας ισχύει και ως συναίνεσή της  στην εκούσια αναγνώριση. Αν ο πατέρας έχει πεθάνει ή δεν έχει δικαιοπρακτική ικανότητα,  η αναγνώριση μπορεί να γίνει από τον παππού ή τη γιαγιά της  πατρικής γραμμής. Αν το τέκνο έχει πεθάνει, η αναγνώριση   ενεργεί υπέρ των κατιόντων του." Η αναγνώριση από τον πατέρα ή τους γονείς του γίνεται με  δήλωση ενώπιον συμβολαιογράφου ή με διαθήκη. Η Συναίνεση της μητέρας,  σύμφωνα με το προηγούμενο άρθρο, παρέχεται με δήλωση ενώπιον  συμβολαιογράφου. Οι δηλώσεις της αναγνώρισης και της Συναίνεσης  γίνονται αυτοπροσώπως και χωρίς αίρεση ή προθεσμία. Ανάκληση των  δηλώσεων είναι ανίσχυρη. Προσβολή της αναγνώρισης Το τέκνο και, σε περίπτωση θανάτου του, οι κατιόντες του  δικαιούνται να προσβάλουν την εκούσια αναγνώριση για το λόγο ότι αυτός  που δηλώθηκε ως πατέρας δεν είναι πραγματικά πατέρας. Το δικαίωμα αυτό ανήκει επίσης, στην περίπτωση όπου η μητέρα  κατά την αναγνώριση είχε πεθάνει ή δεν είχε δικαιοπρακτική ικανότητα,  στον καθένα από τους γονείς της και, στην περίπτωση της δεύτερης  παραγράφου του άρθρου 75, στον παππού ή τη γιαγιά που δεν είχε  προβεί στην αναγνώριση. Η προσβολή της αναγνώρισης αποκλείεται, αν περάσουν τρεις μήνες αφότου πληροφορήθηκε την αναγνώριση αυτός που την προσβάλλει.    Η προσβολή αποκλείεται σε κάθε περίmωση, αν περάσουν δύο χρόνια από την αναγνώριση ή, προκειμένου για προσβολή από τέκνο που κατά την αναγνώριση ήταν ανήλικο, δύο χρόνια από την ενηλικίωσή του. Η μητέρα έχει δικαίωμα να ζητήσει με αγωγή την αναγνώριση    της πατρότητας του τέκνου της που γεννήθηκε χωρίς γάμο της με τον πατέρα του. Το ίδιο δικαίωμα έχει και το τέκνο. Οταν η μητέρα αρνείται την προβλεπόμενη από την πρώτη παράγραφο του άρθρου 75 συναίνεσή της, δικαίωμα δικαστικής αναγνώρισης έχουν επίσης ο πατέρας και, στην περίπτωση της τρίτης παραγράφου του άρθρου 75  ο παππούς ή η γιαγιά της πατρικής γραμμής. Αν διενεργηθεί τεχνητή γονιμοποίηση με γεννητικό υλικό τρίτου δότη, η δικαστική αναγνώριση της πατρότητας αποκλείεται, έστω και αν η ταυτότητά του είναι ή γίνει εκ των υστέρων γνωστή." Η αγωγή της μητέρας ασκείται κατά του πατέρα ή των κληρονόμων του. Η αγωγή του τέκνου ασκείται κατά του γονέα που δεν έχει προβεί στην αναγκαία για την εκούσια αναγνώριση δήλωση ή κατά των κληρονόμων του. Η αγωγή του πατέρα ή των γονέων του ασκείται κατά της μητέρας ή των κληρονόμων της. Η πατρότητα τεκμαίρεται, αν αποδειχθεί ότι αυτός, για τον οποίο προβάλλεται ισχυρισμός ότι είναι πατέρας, είχε σαρκική συνάφεια με τη μητέρα κατά το Κρίσιμο διάστημα της σύλληψης. Το τεκμήριο δεν ισχύει, αν η αγωγή ασκείται από το τέκνο μετά την ενηλικίωσή του και ο πατέρας πέθανε πριν από το τέλος της αποδεικτικής διαδικασίας στον πρώτο βαθμό. Το τεκμήριο του προηγούμενου άρθρου ανατρέπεται, αν προκύπτουν σοβαρές αμφιβολίες για την πατρότητα. Το δικαίωμα της μητέρας να ζητήσει την αναγνώριση της πατρότητας του τέκνου της αποσβήνεται όταν περάσουν πέντε χρόνια από τον τοκετό. Το δικαίωμα του τέκνου αποσβήνεται, ένα έτος μετά την ενηλικίωσή του, και το δικαίωμα του πατέρα ή των γονέων του δύο έτη αφότου αρνήθηκε τη συναίνεσή της η μητέρα. Αν η μητέρα ήταν έγγαμη κατά το κρίσιμο διάστημα της σύλληψης  του τέκνου, η προθεσμία του πρώτου εδαφίου της προηγούμενης παραγράφου  αρχίζει αφότου γίνει αμετάκλητη η απόφαση που δέχεται την προσβολή της  πατρότητας. Αποτελέσματα Σε περίπτωση αναγνώρισης, εκούσιας ή δικαστικής, αν ο νόμος  δεν ορίζει διαφορετικά, το τέκνο έχει ως προς όλα θέση τέκνου  γεννημένου σε γάμο απέναντι στους δύο γονείς και τους συγγενείς τους. `Οροι διατροφής Δικαίωμα διατροφής έχει μόνον όποιος δεν μπορεί να διατρέφει  τον εαυτό του από την περιουσία του ή από εργασία κατάλληλη για την  ηλικία του, την κατάσταση της υγείας του και τις λοιπές βιοτικές του  συνθήκες ενόψει και των τυχόν αναγκών της εκπαίδευσής του. Το ανήλικο τέκνο, και αν ακόμη έχει περιουσία, έχει δικαίωμα  διατροφής από τους γονείς του, εφόσον τα εισοδήματα της περιουσίας του  ή το προϊόν της εργασίας του δεν αρκούν για τη διατροφή του. Δεν έχει υποχρέωση διατροφής εκείνος που, ενόψει και των  λοιπών υποχρεώσεών του, δεν είναι σε θέση να τη δώσει χωρίς να  διακινδυνεύσει η δική του διατροφή. Ο κανόνας αυτός δεν ισχύει, όταν  πρόκειται για τη διατροφή ανήλικου τέκνου από το γονέα του, εκτός αν  αυτό μπορεί να στραφεί εναντίον άλλου υποχρέου, ή αν μπορεί να  διατραφεί από την περιουσία του. Σειρά των υποχρέων Υποχρέωση διατροφής έχουν πρώτα οι κατιόντες, κατά τη σειρά  που καλούνται στην εξ αδιαθέτου κληρονομική διαδοχή, και ο καθένας  τους ανάλογα με την κληρονομική του μερίδα. Αν δεν υπάρχουν κατιόντες, υποχρέωση διατροφής έχουν οι  πλησιέστεροι ανιόντες, που ενέχονται σε ίσα μέρη αν είναι περισσότεροι  στον ίδιο βαθμό. Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το τέκνο τους από  κοινού, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. Αν δεν υπάρχουν κατιόντες, υποχρέωση διατροφής έχουν οι  πλησιέστεροι ανιόντες, που ενέχονται σε ίσα μέρη αν είναι περισσότεροι  στον ίδιο βαθμό. Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το τέκνο τους από  κοινού, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. Αν ένας από τους ανιόντες ή τους κατιόντες δεν είναι σε θέση  να δώσει διατροφή, η υποχρέωση βαρύνει εκείνον που είναι υπόχρεος  ύστερα από αυτόν. Το ίδιο ισχύει και όταν, για πραγματικούς ή  νομικούς λόγους, είναι αδύνατη ή ιδιαίτερα δυσχερής η δικαστική  επιδίωξη στην ημεδαπή εναντίον εκείνου που έχει την υποχρέωση. Στην περίπτωση που καταβάλλει τη διατροφή, αντί για τον αμέσως  υπόχρεο, άλλο πρόσωπο, αυτό υποκαθίσταται αυτοδικαίως στα δικαιώματα  εκείνου που την έλαβε: 1. αν κατέβαλε τη διατροφή δυνάμει του δεύτερου  εδαφίου της προηγούμενης παραγράφου, 2. αν πρόκειται για το κράτος ή  νομικό πρόσωπο δημόσιου δικαίου ή κοινωφελές ίδρυμα που ανέλαβε τη  διατροφή του δικαιούχου ανηλίκου στη θέση του υπόχρεου συγγενή του, 3.  αν πρόκειται για ιδιώτες, στους οποίους ανατέθηκε η επιμέλεια του  προσώπου του δικαιούχου ανηλίκου, σύμφωνα με τα άρθρα 1513, 15 ,  1532, 1533 και 1535, 4. αν ο δικαιούχος της διατροφής είναι ανήλικος  και τη διατροφή κατέβαλε, στη θέση του υπόχρεου γονέα του, ο σύζυγος  του τελευταίου. `Οταν το πρόσωπο είναι έγγαμο, η υποχρέωση των κατιόντων και  των ανιόντων του να το διατρέφουν υπάρχει μόνο αν ο σύζυγός του,  ενόψει των λοιπών υποχρεώσεών του, δεν είναι σε θέση να του παρέχει  την οφειλόμενη διατροφή χωρίς να κινδυνεύει η δική του διατροφή ή αν,  για πραγματικούς ή νομικούς λόγους, είναι αδύνατη η ιδιαίτερα δυσχερής  η δικαστική επιδίωξη εναντίον του στην ημεδαπή. Το ίδιο ισχύει και  για τον διαζευγμένο, όταν ο πρώην σύζυγός του έχει απέναντί του  υποχρέωση διατροφής.